Deze site maakt gebruik van cookies. Een "cookie" is informatie die een website naar uw browser verzendt. Het helpt de site om informatie over u of uw voorkeuren te onthouden om uw navigatie op de site te vergemakkelijken. De cookie helpt ons ook om de statistieken van gebruik en gebruik van onze site vast te stellen. We gebruiken de door cookies gerapporteerde informatie niet voor doeleinden die geen verband houden met deze site.

 

 

In een half jaar tijd verloor ik twee vrienden. De een was zeven jaar ziek, de ander zeven maanden. In de jaren daarvoor overleed mijn oudste neef, niet lang daarna onze tante en later mijn oom. Veel vrienden en familie zag ik omgaan met afscheid en verdriet. Ieder op zijn eigen manier. Ik leefde mee. Ik belde, stuurde kaartjes en praatte met hen over hoe dat is, iemand verliezen.

Vier jaar later werd mijn vader ziek. Het was meteen duidelijk dat hij niet lang meer te leven had. Nu voelde ik van dichtbij hoe het is om afscheid van iemand te moeten nemen. Ik had pijn aan mijn hart als ik naar hem keek. We hoopten op nog een mooie zomer samen en die hebben we gekregen. Daar ben ik dankbaar voor. Voor de uitstapjes met ons gezin, de gesprekken, gezellige kopjes koffie en de momenten met familie en vrienden. We hebben gehuild en gelachen. Van die mooie herinneringen krijg ik nu nog steeds energie en dat gevoel gun ik iedereen die iemand moet loslaten. Daarom dit boek.